تو بي انكه به فكرغربت چشمان من باشي نمي دانم

                   كجا تا كي. براي چي

          ولي رفتي...

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد

و بعد از رفتنت يك قلب دريائي ترك برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد...

چه كسي باور كرد

جنگل جان مرا

موسيقي يه چشم تو چه شورانگيز است

دل از نفس عاطفه ها لبريز است

بي عشق تو يك لحظه اگر بنشينم

سر سبزترين بهار دل پائيز است

دوباره دل هواي با تو بودن كرده

نگو اين دل دوري عشق تو باور كرده

دل من خسته از اين دست به دعاها بردم

همه ي ارزوهام با رفتن تو مردن

حالا من يه ارزو دارم تو سينه كه دوباره چشم من تو رو ببينه

واسه پيدا كردنت تن به دل صحرا ميدم

اخه تو رنگ چشات هيبت دنيا رو ديدم

توي هفتا اسمون تو تك ستاره ي مني

به خدا ناز دو چشمات و به دنيا نميدم

من عاشق اين اهنگم براي همين گذاشتم كه شما هم با شنيدنش تذت ببريد

I can see you now by the light of the dawn,
And the sun is rising slow,
We have talked all night, and I can't talk anymore,
But I must stay and you must go;

You have always been such a good friend to me,
Through the thunder and the rain,
And when you're feeling lost in the snows of New York,
Lift your heart and think of me;

There are those who fail, there are those who fall,
There are those who will never win,
Then there are those who fight for the things they believe,
And these are men like you and me;

In my dream we walked, you and I to the shore
Leaving footprints by the sea,
And when there was just one set of prints in the sand,
That was when you carried me;

You have always been such a good friend to me,
Through the thunder and the rain,
And when you're feeling lost in the snows of New York,
Lift your heart and think of me;

When you're feeling lost in the snows of New York,
Lift your heart and think of me,
Lift your heart and think of me.

It's a rainy night in Paris,
And the harbour lights are low.
He must leave his love in Paris
Before the winter snow;

On a lonely street in Paris
He held her close to say,
"We'll meet again in Paris
When there are flowers on the Champs-Elysees."

"How long" she said "How long,
And will your love be strong, 
When you're across the sea,
Will your heart remember me?..."

Then she gave him words to turn to,
When the winter nights were long,
"Nous serons encore amoureux
Avec les couleurs du printemps..."

"And then" she said "And then,
Our love will grow again."
Ah but in her eyes he sees
Her words of love are only words to please...

And now the lights of Paris
Grow dim and fade away,
And I know by the light of Paris
I will never see her again...

                   من

ای سر سبز وطن  آذرآبادگان من
از تو جدا يكنفس، مبادا ايران من
روزگارت بر امان، دور از دست گزند
پشت تو بی لرزه باد، همچـنان كوه سهند

سرفراز ياور ايران من
پر غرور خاك ستارخان من

آنكه دلش مي زند ، نبض جدايي در باد
با او سخن مي گويم ، تا نگهدارد به ياد

آذرآبادگان من، جان جانان من است
قيمت خون ارس، رگ ايران من است
خانه شمس و زرتشت آبروي ميهن است

چه نزديك تو باشم، چه در غربت غريب و دور...
تو را نمي دهم ز دست، اي مرز عشق و شعر و شور

مگر بي تو مي شود، زمزمه ارس شنيد؟
مگر بي تو مي شود به معناي وطن رسيد؟

سرفراز ياور ايران من
پر غرور خاك ستارخان من

ای با من و پنهان چو دل ، از دل سلامت میکنم
تو کعبه ای ، هر جا روم قصد مقامت میکنم
هر جا که هستی حاضری ، از دور در ما ناظری
شب خانه روشن میشود ، چون یاد نامت میکنم
ای با من و پنهان چو دل ، از دل سلامت میکنم
تو کعبه ای ، هر جا روم قصد مقامت میکنم
گه همچو باز آشنا بر دست تو پر میزنم
گه چون کبوتر ، پر زنان ، آهنگ بامت میکنم
گر غایبی ، هر دم چرا آسیب بر دل میزنی؟
ور حاضری ، پس من چرا در سینه دامت میکنم؟
ای با من و پنهان چو دل ، از دل سلامت میکنم
تو کعبه ای ، هر جا روم قصد مقامت میکنم

اسمان زيباست و اين زيبائي را مديون ستاره هاست.

                   ستاره هائي كه همچون پولك هائي

                                       بر اين اسمان زيبا مي درخشند

                                                                             در ميان ستاره ها

                                                تك ستاره اي از همه زيبا تر و درخشان تر است

          پس سلام بر ان تك ستاره ي خودم......                                      

آن گاه که عشق تو را می خواند

در پس او برو

اگر چه راه های عشق سخت و پر شیب است

و آن گاه که بالهایش تو را در خود می پیچند  ، آرام گیر

اگر چه شمشیر پنهان بالهایش تو را زخم زند .

                                                       اگر حتي بين ما

                                  فاصله يك نفصه

              نفصه منو بگير

                                                       براي يكي شدن

                                  اگر مرگ من بسه

نفصه من و بگير

بهار اگر خاطره ها رو نمي خواد

صد سال رفتهو كه بياد و نمي ياد

گوله تو سرماي سياهم كه بشيم

منت افتاب و ديگه نمي كشيم

ما خودمون برفها رو پارو مي كنيم

خونه رو از اين رو به اون رو مي كنيم

با تن گرم خودمون يواش يواش

از دلمون سرما رو جارو مي كنيم

زندگي

                             قصه ي تلخيست

          كه از اغازش

بس كه ازرده شدم

                                      چشم به پايانش داشتم        

        كاش اي تنها اميد زندگي

مي توانستم فراموشت كنم

يا شبي چون اتش سوزان

از محبت سينه خا موشت كنم

كاش احساس نياز ديدنت

از وجودم چون وجودت دور بود

                                                كاش هرگز

نميديدم تو را

كاش ان شب چشمانم كور بود

dar khane ghalbam neveshtam voorood eshgh mamnooo

Eshgh amado goft ejaze daram

Agar dele shir nadari safare makon

Bi eshgho ashegh mashoogh nist

Bi eshgh ashegh momken nist

Doost daram ashk basham ta dar cheshmanat halghe zanam

Az goonehayat jari shavam

Bar labanat boose zanam

Angah gooyam ke dooset daram

لا لا لا لا ديگه بسه گل لاله               بهار  سرخ امسال مثل هر ساله   

هنوزم تيرو ترکش قلب و ميشناسه      هنوزم شب زير سرب و چکمه ميناله

بخواب آروم گل بي خار و بي کينه      نمي بيني نشسته گوله تو سينه

آخه بارون که نيست رگبار بارونه         سزاي عاشقاي خوب ما اينه

نترس از گوله دشمن گل لا دن            که پوست شير پوست سرزمين من 

اجاق گرم سرماي شب سنگر             دليل تا سپيده رفتن و رفتن

lake of sorrow                               درياي غم

ocean of tears                               اقیانوس اشک

valley of death                               دره ی مرگ

end of life                                       پایان زندگی

zendegi yani marg va marg payane zendegi va tamame khoshi ha va badiha

mibashad  

zendegi chizi nist, ke labe taghcheye adat az yade mano to beravad

zendegi bal o pari darad be vosate marg

zendegi negah kardan be shakheyr golist ke dar on dordast be ma minegarad

zendegi ghalbist ke ba tapeshe ghalbe digari zende ast va agar ghalbe aval az kar bioftad chon ghalbe dovom be avali vasl boode zendegi tariko tar mishavad

zendegi yek shoileye shami ast ke az naboodane eshgh ab mishavad va mimirad

zendegi shayad aroosakist ke jan darad vali hachkas nemidanad ke oo jan darast

ve oora be bazicheye khod dar miavarad

                                   zendegi marg ast 

به تو گفتم زنده ام با نفس خیال چشمات چشاتم تنهام گذاشت رفت

بگذار هر چقدر که میخواهند ستارگان بخت ما را به زمین بکشند

ولی ما باز هم آسمان را غرق ستاره ها خواهیم کرد

گفتمش بي تو چه ميبايد کرد ؟ عکس رخساره ي ماهش را داد .. گفتمش

 همدم شبهايم کو ؟ تاري اززلف سياهش راداد .. وقت رفتن همه

روميبوسيد به من ازدور نگاهش راداد .. يادگاري به همه داد و به

من... انتظار سرراهش را داد

به او بگویید دوستش دارم

به او که صدای پایش را میشنوم

به او که لحن کلامش را میشناسم

به او که عمق نگاهش را میفهمم

به او که ..................