تبليغاتX
رویای شیرین
هیچ کجا فریاد زندگی بیجواب نمانده است

من زنده ام

فریاد من زنده است

قلب خون تو جواب فریاد من است

شب حصار کشیده است گرداگرد

و من به تو نگاه میکنم

من آفتاب را باور دارم

من دریا را باور دارم

و چشمان تو سرچشمه دریاهاست

انسان سرچشمه دریاهاست 

 

واسه چشمک زدن ستاره ناز میکرد
وقتی که مرغ دل نغمه آواز میکرد
توی هفت آسمون خبر از ماه نبود
وقتی که گل دمید گل یاس کبود
خورشید ازپنجره به خونه سرکشید
از روی بوم ما جغد غم پر کشید
مرغ عشق اومدودم گلدون نشست
بادم شیشه ی دیوغم روشکست
پر شده تو خونه عطرگل گلدون
می خونه قناری نغمه ی بهارون
گل یاسم تویی نغمه ی سازم تویی
توی گلدون دل محرم رازم تویی
برق چشمات زده بوسه به ابر بهار
من چو ابر بهار بی توام بی قرار
می زنم نم نمک پل رنگین کمون
از تو دستای تو تا دل آسمون
پر شده تو خونه عطر گل گلدون
می خونه قناری نغمه ی بهارون
گل یاسم تویی نغمه ی سازم تویی
توی گلدون دل محرم رازم تویی

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386ساعت 21:45  توسط یه آدم | 

 

 

اسمان زيباست و اين زيبائي را مديون ستاره هاست.

                   ستاره هائي كه همچون پولك هائي

                                       بر اين اسمان زيبا مي درخشند

                                                                             در ميان ستاره ها

                                                تك ستاره اي از همه زيبا تر و درخشان تر است

          پس سلام بر تك ستاره ام     

همیشه خسته از روزای برفی
عشق پریشون شده ی دو حرفی
                              گفته بودم اگه دلت گرفته است
کنج دلم جا واسه ی دلت هست
شاید دلت خواست و پاهات نیومد
                                                      یا شاید هم دلت باهات نیومد
هرچی که بود بذار که گفته باشم
هرجا که هست دلت منم باهاشم
عشقت گذشته از پل دشت پر از گلایول

                                                   گمشده ی دو حرفی خسته ی روز برفی
                                                   گفته باشم هنوزم اگه دلت گرفته است
                                                    بیا که کنج قلبم جا واسه ی دلت هست
حالا که تقویم من زمستوناش زیاده
تو کوچه های سردش همیشه برف و باده
باید بیای ببینم بهار خنده هاتو
بیا بذار تموم شه روزای برفی باتو
رنگ غمو به شعر شادم زده

                           دشت پر از گلایول غمزده
دلم میخواد خودت بیای ببینی
                                           نبض منو قلب تو باهم زده
عشقت گذشته از پل دشت پر از گلایول

                                               گمشده ی دو حرفی خسته ی روز برفی

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم مرداد 1386ساعت 21:38  توسط یه آدم |