چهار ساعته رسیدم خونه ساعت  شش و نیم عصر هنوزم داره بارون میاد .

 یادمه یه روز بهم گفتی ما که زیر بارون نبودیم با هم که یه پست درباره بارون تو وبلاگ گذاشتی که بارون منو یادت میاره

همیشه آرزوم بود که یه روز زیر بارون با تو باشم

همیشه از خدا میخواستم که یه روز فقط یه روز زیر بارون با تو باشم

خیلی خوشحالم

بالاخره بعد از این همه وقت امروز به آرزوم رسیدم

خدایا شکرت  خدایا هزار مرتبه شکرت

 به نام خدایی که چشماتو آفرید

من  تکرار خاطره ای را دوست دارم . خاطره ای که امروز اولین سالروزش را اینجا جشن گرفته ام

صدای تو بیداریه بیشه

اغاز سبز برگه

اسم تو برای من قشنگترین آهنگه

و بدان در امتداد هر راهی که بر میگزینی

همواره دشواری در کمین است

که اگر زندگی نام آسانی داشت

دیگر در زمین تلاش معنای خودش را از کف میداد

و در آسمان رنگین کمان

منم هر شب یه سر به آسمون آرزوهام می زنم تا یادم نره که باید برای

رسیدن زحمت زیادی بکشم

((اگه دنبال روزای قشنگی باید پاشی باید واسش بجنگی ))

میخوام به خاطر امروز یه شعر قشنگ از فرهاد برات بزارم امیدوارم خوشت بیاد و لذت ببری

رستنی‌ها کم نیست،
من و تو کم بودیم،
خشک و پژمرده و تا روی زمین خم بودیم!


گفتنی‌‌ها کم نیست،
من و تو کم گفتیم،
مثل هذیان دم مرگ،
از آغاز چنین درهم و برهم گفتیم.


دیدنی‌‌ها کم نیست،
من و تو کم دیدیم،
بی‌سبب از پاییز
جای‌ میلاد اقاقی‌ها را پرسیدیم.


چیدنی‌ها کم نیست،
من و تو کم چیدیم،
وقت گل دادن عشق روی دار قالی‌،
بی‌سبب حتا پرتاب گل سرخی‌ را ترسیدیم.


خواندنی‌‌ها کم نیست،
من و تو کم خواندیم،
من و تو ساده‌ترین شکل سرودن را در معبر باد
با دهانی‌ بسته وا ماندیم


من و تو کم بودیم،
من و تو اما در میدان‌ها
اینک اندازه‌ی ما می‌خوانیم!

ما به اندازه‌ی ما می‌بینیم!
ما به اندازه‌ی ما می‌چینیم!
ما به اندازه‌ی ما می‌گوییم!
ما به اندازه‌ی ما می‌روییم!


من و تو
کم نه، که باید شب بی‌‌رحم و گل مریم و بیداری شبنم باشیم!
من و تو
خم نه و درهم نه و کم هم نه، که می‌بايد با هم باشیم!


من و تو حق داریم
در شب این جنبش نبض آدم باشیم!
من و تو حق داریم
که به اندازه‌ی ما هم شده با هم باشیم!


گفتنی‌‌ها کم نیست

سه شنبه ۶ آذر ساعت ۲۳:۵۹