خدایا... منم می خوام اعتراف کنم.... به اشتباه هام... به ناشکری هام....به همه ی بدی هام. خدای خوب من... به بودنت... به بزرگیت...و به لطفت ایمان دارم... هنوزم یادم نرفته که چطور برام معجزه کردی!!! هنوزم یادم نرفته که سختترین شرایط ممکن رو برام پیش آوردی و بعد باز هم یه معجزه!!! من فکر می کنم آدم به هرچیزی که بخواد می رسه!!! اگه واقعا بخواد می رسه. اما گاهی راه رسیدن یکم دور میشه و تو این راهی که دور می زنیم تا برسیم به هدف به خیلی چیزها میرسیم... من همه ی این ها رو می دونم.... به زیبایی زندگی ایمان دارم.... از زیبایی درختهای خیابونمون... از آرامش قشنگ شهرم... از دوستای فوق العاده ای که دارم و به صراحت میگم برام مثل خواهر و برادر می مونن...از نعمت سلامتی که به پدر و مادرم دادی... از خواهري که خیلی دوستش دارم...و از همه ی خوبیهات آگاهم ...
نمی دونم...خدایا....خودت من رو ببخش.. خدایا...ازت ممنونم به خاطر همه ی چیزهایی که بهم دادی...ممنونم که همیشه هوام رو داری.... ممنونم که با وجود همه ی بدیهام باز بهم لطف داری....ممنونم.
خدایا هر جا که هست سلامت نگه دارش
 خدایا هر جا که هست مواظبش باش
خدایا هر جا که هست خوشحال و موفقش کن

منو ببخش
 نمیدونم چجوری تونستم
ببخشید که ناراحتت کردم
حلالم کن


 خدایا...دوستت دارم!!!! خدایا تنهام نزار


میشه هیچ چیز رو ندید،
 فقط نگاه کرد...
روزای مقدسو، خوب و فدات کرد
... قربته صدای گریم ،
 درده بی تو بودنه... بی صدا شکستنم، صدای شعرای منه
مثله خوشبختی تو دوری، از من اما همیشه...
طعم گریه های تو ، تلخیه حرفهای منه...
 من مصیبت و با رفتنت شناختم به جای ترانه هام، مرثیه ساختم...
 قصه هام غم نامه ای برای تو شد... هر کلمه من فقط، صدای تو شد...
 از منم به من تو نزدیکتری، اما همیشه سردی دوریه تو ، از تنه من دور نمیشه
 درد این فاصلها، منو به فریاد میکشه... توی خرمن سکوتم، شعله های آتیشه... از منم، به من



 آرزویم اینست نرود لبخند از عمق نگاهت نرود اشک در چشم تو مگر از شوق زیاد